Deze school maakt mij slimmer.


Tijdens de schoolbezoeken spreekt het CvB van Optimus vaak met kinderen in de klassen. Het valt me op hoe spontaan kinderen reageren als je met ze in gesprek gaat. Op de vraag waar ze trots op zijn als het gaat om hun school noemen ze steevast ook hun meester of juf. Doorvragen leert dan dat kinderen het belangrijk vinden dat hun leerkracht goed uitlegt, veel weet, humor heeft en rechtvaardig is. Oud collega Anouke Bakx vond deze eigenschappen ook in de top 5 van kinderen in een onderzoek onder 2500 basisschoolleerlingen.

Tijdens de gesprekken over waar kinderen trots op zijn komen uiteraard nog veel meer aspecten naar boven. Opvallend is dat op scholen waar teams zeer nadrukkelijk bezig zijn met eigenaarschap van kinderen, de kinderen uitgebreid kunnen en willen vertellen over de wijze waarop ze leren en wat ze leren. Deze kinderen krijgen waarschijnlijk veel feedback van de leerkracht en van elkaar. En ze zullen waarschijnlijk zichtbaar lerende leerkrachten hebben. John Hattie beschrijft dit ook in zijn standaardwerken.

Een meisje in een groep 5/6 gaf aan trots te zijn op de hele school. ‘Deze school maakt mij slimmer’, vertelde ze stralend. ‘Ik leer hier heel veel en het gaat steeds beter’. Uit navraag bleek dat ze op een andere school was vastgelopen en op haar nieuwe school een nieuwe start had kunnen maken.

Kinderen verwijzen ook regelmatig naar de fijne gymzaal, het mooie speelveld, de leuke creamiddagen. Maar dat komt op de meeste scholen niet als eerste uit de antwoorden van kinderen.

Laatst vertelde een jongetje dat hij trots was op Fenna, het enige meisje in zijn groepje. Fenna bleek over het natuurlijk gezag te beschikken om de andere drie kinderen in het groepje, allen jongens, aan te spreken op hun drukke gedrag. En dat werkte bijna altijd aldus het jongetje.

Wat mooi om kinderen zo te horen vertellen over hun onderwijservaringen. Kinderen kunnen haarfijn aangeven waar het goed gaat in het onderwijs en waar het beter kan en moet. Daarom moeten volwassenen goed luisteren naar de stem van het kind. Iets wat ik bij Optimus in toenemende mate zie en hoor.

Over de auteur

Harrie van de Ven (1958, Helmond) is zijn loopbaan lang werkzaam in het onderwijs. Hij startte ooit als leraar op de basisschool. Harrie studeerde Pedagogiek en Onderwijskunde. Na een periode in de basisschool werkte hij ondermeer als procesmanager Weer Samen Naar School, Consultant en Trainer, directeur Magistrum, directeur Fontys Hogeschool Kind en Educatie, waarin ondermeer de 5 Fontyspabo’s zijn ondergebracht. Sinds september 2015 werkt Harrie weer in het basisonderwijs als bestuursvoorzitter van Optimus Primair Onderwijs. Circa elke twee weken is de nieuwe blogpost ook te volgen op Twitter.

Deel dit artikel