Een kippenvelmoment via het Chromebook

29 januari 2021

Thuisonderwijs is weer aan de orde van de dag, maar hoe is het als je met je hele gezin ook nog eens in quarantaine moet? Brent van Berkel uit groep 5 van Het Telraam in Oeffelt weet er alles van. Hij en zijn moeder, Annemieke, vertellen hoe ze die periode ervaren hebben. Juffrouw Ursula, de leerkracht van Brent, voegt haar perspectief toe.

Brent is een jongen van acht jaar, hij woont zijn hele leven al in Oeffelt. Zijn broertje Stef zit in groep drie en sinds kort zit zijn zusje Roos ook op school. In zijn vrije tijd vindt Brent het leuk om te voetballen en te gamen, op school is rekenen zijn favoriete vak. Normaal gesproken werken zijn ouders, mama Annemieke als orthopedagoge bij de GGZ voor Jeugd en Gezin, papa Pieter heeft een eigen bedrijf in garagedeuren voor woning en industrie, maar in de herfstvakantie veranderde alles een beetje.

 

Toen vakantie quarantaine werd

In plaats van een gezellige vakantie met het gezin, kwam corona langs in huize van Berkel. De eerste dagen van de week waren nog wel leuk, maar toen werd Annemieke ziek, niet heel erg, maar wel genoeg om zich te laten testen. “Donderdag kwam de uitslag: positief. Brent dacht eerst dat het een grapje was,” aldus Annemieke. “Ja”,” zegt Brent, ”maar toen ik hoorde dat het echt waar was baalde ik wel en ik was ook een beetje bezorgd.” De dag na de uitslag heeft Annemieke contact opgenomen met Nancy, de directeur van het Telraam. De maandag na de vakantie kregen de twee jongens een pakketje schoolwerk, dat door hun oom werd opgehaald op school en thuis werd afgeleverd. Ze konden vooruit.

 

Uiteindelijke zou het gezin drie weken in quarantaine moeten. Na Annemieke werd ook Pieter ziek, en werd hij eveneens positief getest. Gelukkig bleven de symptomen bij beiden binnen de perken en konden ze thuis uitzieken. Annemieke: ”Toen ook Pieter ziek werd, besloten we dat hij wel in isolatie binnen ons gezin zou gaan, anders zouden de kinderen nog veel langer in quarantaine moeten, destijds ging dat over nog tien dagen nadat de symptomen bij Pieter zouden zijn verdwenen. ” Brent vond dat wel moeilijk, dat papa ook positief bleek. “Mama was toen ze corona had nog gewoon bij ons. We knuffelden niet meer met elkaar en dat was al best jammer. Toen papa corona kreeg ging hij in de speelkamer wonen en mochten we niet bij hem komen. Hij had een belletje bij de deur en als we met hem wilden praten, dan belden we. Papa deed dan de deur open en dan moesten we een eind van elkaar zitten en konden we kletsen.“ Het was niet heel makkelijk, gaf Annemieke aan, en juist daarom was het zo belangrijk voor Brent en Stef dat school er op afstand ook voor hen was, dit normaliseerde het geheel enigszins.

 

Op afstand erbij zijn

Toen juffrouw Ursula hoorde van de quarantaine van Brent, wilde ze er graag voor zorgen dat hij zoveel mogelijk mee zou kunnen doen met de lessen. Ze overlegde met haar duo-partner Britt en ze besloten dat Brent digitaal aanwezig kon zijn tijdens de lessen. Ursula geeft aan: ”We plaatsten een Chromebook in de klas van waaruit we via Google Meet contact hadden met Brent. Dat betekende dat hij driemaal daags inlogde, zodat hij een instructie kon volgen. Na de instructie vertrok een klasgenoot met het Chromebook naar het leerplein, waar hij samen met Brent de opdracht kon maken.” Goed voorbeeld deed volgen, na de eerste week in quarantaine mocht ook Stef digitaal aanwezig zijn in zijn klas. Soms deed hij mee met een les, soms was alleen even “samen” brood eten al heel fijn.

 

Annemieke en Pieter zijn zeer te spreken over de moeite die school heeft gedaan. Annemieke: ”Brent zijn taak- en werkhouding is zo dat hij gemotiveerd moet worden en dat kan je juf vaak toch beter dan je moeder. Het contact met zijn klasgenoten, het gevoel dat er nog steeds bij hoort en mee mag doen, is heel belangrijk geweest.” Het vraagt veel flexibiliteit en ook lef van een leerkracht om de aandacht én live in de klas te hebben en tegelijkertijd ook via een Chromebook met een kind dat thuis zit. Brent kreeg ook gewoon de beurt en deed zelf mee met klassikaal zingen. “Het mooiste moment,” zegt Ursula, “was toen Brent een voorleesbeurt kreeg. De hele klas was muisstil en zijn stem galmde vanuit het Chromebook. Het was echt een kippenvelmoment. Ik heb daarna via Parro (red. digitaal ouderportaal) aan Annemieke en Pieter laten weten hoe bijzonder het was.”

 

Een stapje extra

De periode was een uitdaging voor alle betrokkenen. Annemieke en Pieter maakten zich zorgen of ze niemand ander besmet hadden in de tijd voordat ze symptomen kregen. Brent maakte zich niet heel veel zorgen, maar soms was hij even een beetje ongerust. Het afgesloten zijn van de buitenwereld en later ook van papa vond hij niet leuk. School was een belangrijke afleiding.

 

Voor Ursula is het niet meer dan logisch dat je je hier als leraar voor inzet. “Het is echt wel even aanpoten, maar zo belangrijk. Gelukkig heeft Brent zich ontzettend goed ingezet, er zijn leerlingen voor wie dit lastiger zou zijn. Soms voelde ik me even schuldig als er iets speelde in de klas en de instructie dan iets later begon. Ik wist dat Brent thuis ondertussen zat te wachten achter zijn laptop. Als ik in de gelegenheid was, stuurde ik Annemieke nog snel een berichtje dat het iets later werd.” De samenwerking tussen school en thuis verliep zeer goed. Ursula zegt lachend dat ze het soms wel een beetje spannend vond dat ouders meekijken hoe jij het in de klas doet, maar ook hierin had ze alle vertrouwen in het contact met Annemieke en Pieter. “Mensen kunnen heel kritisch zijn, maar ik wist zeker dat als er iets zou zijn, dat ik er met hen een rustig en goed gesprek over zou kunnen hebben. Ik vind het vanzelfsprekend dat je dit doet als leerkracht, het is een extra element, een extra bal, maar, één die ik graag hooghoud voor mijn leerlingen. Ik ervaar dat niet als een belasting.”

 

Brent vindt dat zijn juffen het heel goed gedaan hebben in zijn quarantainetijd, het was heel fijn dat hij mee kon blijven doen. Hij heeft een open houding als ik met hem videobel voor dit artikel, neemt hij het interview serieus. En halverwege gaat hij lekker buitenspelen, want nu kan het gewoon weer. Net daarvoor zegt hij iets wat de perfecte samenvatting is van zijn quarantaine: ”Het ging wel goed, maar was niet leuk.”

 


Geef het door