Interviews onderwijs op afstand – door de ogen van Renzo de Man

6 mei 2020

Naam: Renzo de Man

School: SBO Het Baken, Oss

Functie: Groepsleerkracht groep 6

Werkzaam in het onderwijs: 1 jaar

Thuissituatie: Samenwonend, vriendin ook werkzaam in het onderwijs, werkt dus ook vanuit huis.

 

Ga er maar aan staan; je eerste jaar voor de klas en dan direct te maken krijgen met een vorm van onderwijs de we ons niet hadden kunnen bedenken. Renzo lijkt redelijk rustig onder deze extreme omstandigheden, al kent de doelgroep op zijn school, het speciaal basisonderwijs, wel extra uitdagingen.

Kinderen in het speciaal basisonderwijs hebben gedragsproblemen, leerproblemen en vaak ook een combinatie van beide. Structuur is voor ieder kind belangrijk, maar voor kinderen van een SBO geldt dit nog meer. Hoe ga je hiermee om als leerkracht?

Ramp of uitdaging voor onderwijsland?

Renzo geeft aan dat het voor hem als leerkracht vooral als een uitdaging voelt: ”Het is een ander type onderwijs dat we nu moeten gaan geven en daarin moeten we creatief zijn. Mijn vriendin werkt ook in het onderwijs en we zijn nu allebei vanuit huis aan het werk. Op het moment dat één van ons telefonisch overleg heeft of videocontact, geeft de ander even de ruimte daarvoor. Verder werken we in dezelfde ruimte, het is fijn om iemand te hebben om mee te sparren.”

Naast de zoektocht naar de beste vorm van onderwijs in deze situatie, maakt Renzo zich wel veel zorgen om de leerlingen van de school. “De gedrags- en leerproblematiek maakt dat de kinderen van een SBO nog meer behoefte hebben aan ritme en structuur. Dat kunnen wij ze nu slechts minimaal bieden en ouders en verzorgers moeten dit grotendeels overnemen. Ouders ervaren hierbij moeilijkheden,” geeft Renzo aan. De grootste prioriteit op Het Baken ligt dan ook niet bij het continueren van de didactiek, maar bij de zorg voor de sociaal-emotionele ontwikkeling. 

We doen het samen

Als een kind echt geen thuiswerk wil maken, dan lukt het vaak ook echt niet om een kind te motiveren. “We willen niet dat ouders radeloos worden, omdat hun kind geen schoolwerk verzet. Het is belangrijker dat de sfeer in een gezin goed is,” zegt Renzo. “Niet alles kan, zeker niet bij deze doelgroep en dus moeten we prioriteiten stellen.” Renzo en zijn collega’s proberen ouders goed te ondersteunen, bijvoorbeeld door aan te geven dat de stof in kleine stapjes kunnen opdelen. Het is belangrijk om de kinderen bezig te houden, nog meer voor die regelmaat en structuur dan voor de onderwijsinhoud. Er zijn gezinnen met drie kinderen op het speciaal onderwijs, dat is een enorme taak voor ouders, die prettige sfeer staat dan echt bovenaan.

Contact hebben met de kinderen en hun ouders is belangrijk. “Bij deze doelgroep kunnen we dat als school niet alleen. Niet alle gezinnen staan nu stevig en kunnen een stabiele omgeving bieden, laat staan thuisonderwijs.” Waar het contact behouden moeizaam gaat, werkt school samen met derden, zoals zorginstanties. “Voor ons is belangrijk dat we in de peiling blijven houden hoe het met onze leerlingen gaat, kan het niet direct, dan graag indirect,” aldus Renzo.

Mooie momenten

Op Het Baken zijn ze vooral met herhaling bezig, de kinderen moeten af en toe werkbladen ophalen. Er is dan wel eens een leerling die staat te huilen dat hij weer terug wil naar school, zijn leraar en klasgenoten zo mist. “Dat is natuurlijk heel sneu voor zo’n kind, maar van de andere kant ook hartverwarmend. Het wordt nu heel zichtbaar dat school een fijne plek is.” Ook ouders zien nu nog meer dan ooit hoe belangrijk het onderwijs is, ook voor het welbevinden van hun kinderen. De waardering uit zich ook in brieven en kaarten met verhalen. Renzo denkt ook dat er meer waardering is ontstaan voor allerlei eenvoudige bezigheden, zoals een rondje fietsen of voetballen.

Een kijkje in de glazen bol

Wat er de komende tijd gaat gebeuren, kan niemand met zekerheid zeggen. Renzo hoopt dat we het goed afkijken bij andere landen, waar het openstellen van de scholen, en de samenleving in zijn geheel, al iets verder gevorderd is. “De ontwikkeling in ICT-vaardigheden is als een speer gegaan, bij mijzelf, mijn collega’s, kinderen en zelfs ook ouders. Dat houden we natuurlijk vast. We hebben nu met z’n allen ons best gedaan, maar we moeten op schoolniveau, bovenschools en landelijk draaiboeken hebben voor dergelijke situaties. We hadden het niet voor mogelijk gehouden, maar nu het er is weten we dat het vaker kan gebeuren. Je kan niet alles dichttimmeren, maar laten we allemaal samen kijken hoe we toch zo’n 70% wel kunnen uitdenken en op kunnen nemen in het beleid,” bepleit Renzo.

 

Wat Renzo verder wil benoemen is dat de beroepsgroepen die de laatste jaren gestaakt hebben voor betere arbeidsomstandigheden, meer loon en meer waardering, nu de vitale beroepen worden genoemd. “Het is te hopen dat samenleving en overheid dit niet vergeten, ook als het weer een beetje rustig is.”


Geef het door