Interviews onderwijs op afstand – door de ogen van Suzanne van Mierlo

7 mei 2020

Naam: Suzanne van Mierlo

School: De Ester, Escharen

Functie: Leerkracht groep 1,2

Werkzaam in het onderwijs: 9 jaar

Thuissituatie: samenwonend, partner werkt in de zorg

 

De kleuters uit de klas van Suzanne zitten nu allemaal thuis en dat zorgt voor een bijzondere dynamiek. Het contact houden via digitale media is natuurlijk nieuw. Voor sommige ouders en kinderen werkt het prima en is het leuk, maar er zijn ook kinderen die het heel spannend vinden om iets te zeggen tijdens het videobellen. Toch is dat contact nu het allerbelangrijkste, geeft Suzanne aan.

“Toen de scholen moesten sluiten dacht ik, waar gaan we beginnen? Hoe gaan we dit doen? In het begin van het schooljaar had ons team een training Google Classroom gehad. Ik zat erbij en heb het daarna naast me neergelegd, ik werk met kleuters, ik zou het toch voorlopig niet nodig hebben.” Suzanne ziet de ironie er wel van in. Ze is na sluiting van de scholen wel direct aan de slag gegaan en heeft de weggezakte kennis afgestoft. Nu heeft ze meerdere malen per week contact met haar leerlingen en hun ouders. Ondertussen houdt ze haar ogen open, ze ziet vakgenoten die ook voor de kleuters digitale lessen ontwikkelen. “Als het afstandsonderwijs doorgaat na de meivakantie, dan ga ik daar zeker ook mee aan de slag.” aldus Suzanne.

Kleine kinderen, even grote zorgen

Het is niet zo dat kleuters maar wat aan kunnen rommelen thuis, het is belangrijk dat ook zij het onderwijs krijgen waar ze recht op hebben. Suzanne begrijpt dat dat heel lastig kan zijn voor ouders, zeker als ze zelf ook moeten werken. “Oudere kinderen werken vaak beter zelfstandig dan de jonge kinderen, kleuters vragen veel aandacht en dat is logisch.” Ze ziet dat ouders behoefte hebben aan houvast, maar ze benadrukt dat het belangrijk is om juist ook door de dag heen bewust bezig te zijn met leren. Samen eten koken; je kan tellen, groentes benoemen, het over de begrippen veel en weinig hebben, de tafel dekken. Spelen is natuurlijk nog belangrijker, maar ook daar zitten heel veel leermomenten in, die je ook als ouders kan meegeven. Denk aan samen spelletjes doen, kleuren benoemen bij het stoepkrijten, vormen maken met stoepkrijt, letters zoeken tijdens een wandeling, bijvoorbeeld op straatnaambordjes. Maar wat voor Suzanne logisch is, is natuurlijk niet voor alle ouders vanzelfsprekend. “Wat het belangrijkste is, is dat kinderen goed in hun vel zitten.” Suzanne realiseert zich dat dit niet voor alle kinderen op school geldt. “Soms is school de plek waar je als kind even bij kan komen van een rumoerige thuissituatie, het is zo zorgelijk dat we dat nu niet kunnen bieden.” zegt Suzanne. Het is voor haarzelf soms ook zoeken: “Op school durf ik beter keuzes te maken over wat je vertelt en hoe je het uitlegt, nu moet ik het aan ouders overlaten. Het is dan zoeken tot in hoeverre ik mag sturen of adviseren. Zo heb ik een digitaal prentenboek gevonden over Corona, ik twijfel of ik dit met ouders moet delen. Ik zou graag willen dat iedereen er op een leeftijdsgeschikte manier met kinderen over praat, maar ik wil me niet met de opvoeding van ouders gaan bemoeien.”

Elkaar missen

Juffrouw Suzanne mist haar kinderen en de kinderen missen hun juf, en elkaar. “School biedt structuur en een fijne sociale omgeving, het is voor sommige kinderen best moeilijk dat dit nu tijdelijk wegvalt.” Gelukkig vangt Google Meet wel een en ander op. “Ik krijg digitale rondleidingen door slaapkamers en ik heb meer contact met ouders over de inhoud.” Het feit dat ouders nu nog beter meekrijgen wat hun kinderen doen op school, vindt Suzanne echt de grote winst.

Dat de kinderen haar missen merkt Suzanne wel aan de lieve briefjes en tekeningen. Eén keer per week komt ze op school en meestal liggen er in de brievenbus wel een aantal enveloppen. Dit zijn natuurlijk de kersen op de taart.

En hoe nu verder?

Die anderhalvemeterafstandschool ziet Suzanne nog niet helemaal voor zich, zeker niet met kleuters. “Ik hoop natuurlijk dat we snel weer veilig open kunnen en we brainstormen met ons team over oplossingen. Toch zullen er altijd kleuters zijn die je even moet helpen met het toiletbezoek en ik ken geen kleuterklas waarin de kinderen niet alles even op willen pakken en aan willen raken, dat zit zo in het kind.” De grootste zorg nu, heeft Suzanne niet over haar eigen groep 1 en 2, maar over groep 3 en groep 8. “Groep 3 is zo’n belangrijk jaar, waarin instructie een hele grote rol speelt. Het is echt een groot gemis voor die kinderen dat ze nu niet klassikaal les krijgen op school. En groep 8 is het jaar waarin afsluiting en saamhorigheid zo belangrijk zijn. Op zoveel scholen kan nu het eindkamp, de afscheidsavond en de musical misschien niet doorgaan, dat is echt heel jammer voor die kinderen, hun ouders en de leraren.”

 

Hoe het straks is, voor de zomervakantie, na de zomervakantie, over een half jaar, weet niemand. Er zijn in ieder geval een aantal dingen die Suzanne graag mee wil nemen. De ICT-vaardigheden die zij en al haar collega’s hebben opgedaan mogen beter onderhouden blijven en ingezet worden in het onderwijs. Het geeft nieuwe kansen. En de bewustwording van ouders is iets dat Suzanne zeer waardevol vindt: “Ik wil dit graag vasthouden en een manier vinden waarop ik ouders ook straks meer bij de inhoud kan betrekken.”


Geef het door