Onderwijs op afstand – door de ogen van Dimara Hermens

11 mei 2020

Naam: Dimara Hermens

School: De Waai

Functie: Leerkracht groep 6

Werkzaam in het onderwijs: 3 jaar

Thuissituatie: Alleenwonend, dus alle ruimte om thuisonderwijs te geven.

 

Dat we in een prestatiegerichte maatschappij leven, wordt nu erg duidelijk. Dimara wil het nu veelgebruikte woord “hiaten” graag tussen aanhalingstekens plaatsen. Haar zorg zit hem niet in de achterstand is lesstof, maar in het welzijn van de kinderen. “Het duurt te lang,” geeft Dimara aan, “ik mis de kids en wil dat zij hier goed doorheen komen. Zij zijn degenen om wie het onderwijs draait.”

Het grote voordeel van werkzaam zijn op een grote school, De Waai in Cuijk, is dat je parallelcollega’s hebt. Op school zijn twee andere groep 6 leerkrachten en een LIO-stagiaire van groep 6. Normaal gesproken is het een drukte van belang in de twee gebouwen van de Waai en nu is het stil. Toen de kinderen thuis moesten blijven, moest Dimara echt even schakelen: “De eerste week dat het afstandsonderwijs een feit was, was ik echt wel een beetje van de wap. Daarna heb ik het snel opgepakt, samen met mijn parallelcollega’s, het is fijn om te kunnen overleggen.”

 

Het nieuwe normaal

Overal moet gewerkt worden aan het nieuwe normaal, maar de overheid lijkt in het onderwijs vast te willen houden aan de oude situatie, wat betreft het curriculum. “Als we nu gewoon eens uitgaan van een nieuwe beginsituatie na de vakantie; dat we uitgaan van de ontwikkeling waar de kinderen nu in zitten, in plaats van andersom,” zegt Dimara. “We zitten in een sector die al zo overloopt van de werkdruk, misschien doet het meer kwaad dan goed om in te steken op bijvoorbeeld meer uren draaien na de vakantie. Het kan best zo zijn dat de verschillen groter zijn geworden, maar we moeten kijken naar het kind, naar hoe het kind in zijn vel zit, daar ligt de prioriteit.” Dimara vindt het heel belangrijk dat die sociaal-emotionele kant voorop staat: “Als we terug zijn in de klas moet de primaire aandacht gaan naar kind, de groep en de sfeer. Als de kinderen goed in hun vel zitten en het groepsgevoel is goed, dan pas kan je overgaan naar leren. Laten we vooral rustig beginnen en met z’n allen de juiste voorwaarden creëren om überhaupt weer te kunnen leren.”

 

Het duurt te lang

Contact met de kinderen is heel belangrijk, de verschillende communicatiekanalen zorgen er gelukkig voor dat dit voor het merendeel goed te realiseren is. “Het is wel een uitdaging hoe je nu met de leerstof omgaat en hoe je de connectie met elkaar en met school behoudt.” Dimara en haar collega’s kiezen ervoor om zelf instructiefilmpjes op te nemen voor een groot deel van de lessen. Zo zien de kinderen de leerkracht en dat draagt bij aan de binding. Natuurlijk worden er ook instructiefilmpjes gebruikt die al bestaan, gemaakt door de uitgever van een methode. Het contact met de leerlingen verloopt vooral via beeldbellen, al zijn er op school ook enkele kinderen die geen device tot hun beschikking hebben. Voor die kinderen is er een device beschikbaar van school.

Dimara heeft ook een andere manier gevonden om het contact met de leerlingen te versterken; ze heeft haar zangtalent en taalgevoel ingezet om een nummer te maken voor haar eigen leerlingen en ook om alle andere leerlingen een hart onder de riem te steken. Op de melodie van Het duurt te lang van Davina Michelle, schreef en zong Dimara haar eigen versie, wél met dezelfde titel aangezien deze zeer toepasselijk is. De schouwburg in Cuijk pikte het nummer op en liet het zien op hun Facebook. Het nummer is inmiddels 12 duizend keer bekeken. Mooi hoe tijden van nood vragen om creatieve oplossingen en initiatieven.

 

Waardering

De leerlingen geven ook veel terug. Dimara was onlangs jarig en ze heeft een hele tas vol kaartjes en cadeautjes gekregen. “Kinderen gaan echt helemaal los in liefde en begrip tonen en ook van ouders krijgen wij als team heel veel waardering,” zegt Dimara. “Al die appreciatie is een cadeautje.” Sommige kinderen waarderen ook het thuiszitten, het geeft ze rust. Helaas zijn er ook kinderen die in een minder rustige omgeving werken, bijvoorbeeld met kleine broertjes en zusjes. Om inzicht te krijgen in hoe het gaat met de kinderen heeft Dimara de vragenlijst Coronacrisis, hoe gaat het nu met jou? opgesteld. “Vinger aan de pols houden is belangrijk, je wilt dat kinderen goed door deze periode komen. Er zijn leerlingen die het echt getroffen hebben met ouders die tijd voor hen willen en kunnen vrijmaken. Zo zit er een meisje in de klas dat samen met haar moeder de dag begint met dansen, aan de hand van opdrachten die ze mee heeft gekregen van haar dansdocent.” Hartverwarmend vindt Dimara dat en een treffend voorbeeld van hoe het thuiszijn ook voor een sterkere familieband kan zorgen.

 

Hoe gaan we verder?

“Deze periode leert ons wel dat er digitaal veel mogelijk is, het biedt nieuwe mogelijkheden. Een instructiefilmpje kan je terugspoelen, je leerkracht niet. Digitalisering kan zorgen voor een aanbod dat beter aansluit bij de verschillende niveaus. De digitalisering verwachtte ik al wel, maar het komt nu allemaal in een versnelling,” geeft Dimara aan. “Misschien volgt ook een warmere kijk op de docent en het onderwijs. Meer waardering vanuit de maatschappij zou niet verkeerd zijn.”

 

Het onderwijs gaat verder, hoe precies de komende maanden weten we nog niet. Wat we wel weten verwoordt Dimara heel duidelijk: ”Kinderen zijn geen machines die je weer op school zet, de schakelaar omzet en dat het dan allemaal weer werkt.”

 

 

 


Geef het door